ജന്മാന്തരം

വെയിലിനെ മറന്നേയ്ക്ക വാകേ,
നിന്റെ ചില്ലകള്‍ക്കാവില്ല
ഓര്‍മയുടെ നെരിപ്പോട് താങ്ങുവാന്‍.
വേനലിന്റെ പ്രണയത്തില്‍
അന്ധയായൊരു പ്രാണനെ കണ്ടുവോ?
വീണ്ടുമൊരു പിറവിയ്ക്ക് മുന്‍പുള്ള
വിരസമായ ഇടവേളയില്‍,
അത്, മണ്ണിന്റെ മഹാമൌനത്തില്‍
ഒറ്റയ്ക്കിരിയ്ക്കുന്നു.
ആത്മഹത്യ ചെയ്യാനുള്ള ആയുധവും
പിടിച്ചു വാങ്ങപ്പെടുമ്പോള്‍ ,
നെഞ്ഞു ഞെരിച്ചു പടരുന്ന ഗന്ധകപ്പുകയാണ്
കവിത.
പൂക്കാതെ.
ലോകത്തിനറിയില്ല,
പൂക്കാനുള്ള കാരണങ്ങള്‍.

മാറാപ്പ്

മൂന്നക്ഷര വാക്കുകളെല്ലാം പാഴാണ്
എത്രമേല്‍ ഉച്ചത്തില്‍ നിങ്ങളവയെ
വിശ്വസിയ്ക്കുന്നുവോ,
അത്രയും നിശബ്ദമായി
അവ, നിങ്ങളെ ചതിയ്ക്കുന്നു.
അലിവ്
വിശ്വാസം
പ്രണയം
വിവേകം
അറിവ്
വിവാഹം
മൂന്നക്ഷരം കൊണ്ട് തുന്നിയ
വാക്കുകള്‍ എല്ലാം പാഴാണ്
ജീവിതമൊഴികെ.

അസ്തമയത്തിന്റെ അര്‍ത്ഥങ്ങള്‍

ആശുപത്രിയുടെ ആറാം നിലയില്‍ ഞാന്‍, ആത്മഹത്യയ്ക്ക് കൂട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. ഈ മുറി മുഴുവന്‍ അസ്തമയമാണ്. അവളുടെ ഞരമ്പുകളില്‍ പടര്‍ന്ന മയക്ക ഗുളികയെന്നപോലെ അബോധം എന്നിലേയ്ക്ക് നുഴയുന്നു. തുള വീണ ശ്വാസകോശത്തില്‍ കടല്‍ക്കാക്ക പിടഞ്ഞു പാറുന്നു. ജനലിനപ്പുറം പാറുന്ന പരുന്തിന് നിന്റെ മുഖം. അതോ അവന്റെയോ?? ഒരനാഥയ്ക്ക്, വേദനയൊക്കെ ഒരാര്‍ഭാടം തന്നെയാണ്. എങ്കിലും, വറുതി കത്തിയ ഒരുച്ചയ്ക്ക്, നീ വാങ്ങിതന്ന പൊതിചോറ് തൊണ്ടയിലടയുന്നു. ഒരിയ്ക്കലും നീ എന്നെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നില്ല എന്നത്, അറ്റമില്ലാത്ത ഒരു താഴ്ചയാണ്. ഞാന്‍ വീണു കൊണ്ടേയിരിയ്ക്കുന്നു. എല്ലാ കരയും ഉപേക്ഷിച്ചു പോവാനുല്ലതാണ്. വന്ന തിരകളൊക്കെ തിരിച്ചു പൊയ്ക്കോട്ടേ. ആശുപത്രിയുടെ ആറാം നിലയില്‍ നിന്ന് ഒരു പക്ഷി പറക്കുന്നു.

ഒറ്റ്

യൂദാസേ....
തള്ളിപ്പറയും മുന്‍പേ,
നിന്റെ ചുണ്ടുകളുടെ വിഷം,
ഒരിയ്ക്കല്‍ കൂടി പകരുക.!

കവിതയുടെ ഉപ്പും, കനവിന്റെ ചവര്‍പ്പും,
എന്റെ അപ്പവും, വീഞ്ഞും,
എല്ലാം അത്രമേല്‍ നിരര്‍ഥകം.

യൂദാസേ...
ഈ പാനപാത്രം എന്നില്‍ നിന്ന് നീക്കുക.

ഉപേക്ഷിയ്ക്കപ്പെട്ട ഈ വാക്കില്‍ ,
ഞാന്‍ തറഞ്ഞു കിടക്കുന്നു.
അകത്ത്,
അലറിതളര്‍ന്ന കടല്‍ വിതുമ്പുന്നു.
നക്ഷത്രങ്ങളൊക്കെയും പറന്നു പോയ ആകാശത്തു നിന്നും,
ഒരു ധൂമകേതു കൂടി എന്നില്‍ പതിയ്ക്കുന്നു.

കോഴികൂവുന്നതിനും മുന്‍പേ,
എന്‍റെ കാതില്‍
എന്നെ,
തള്ളിപ്പറഞ്ഞു കൊള്‍ക
എനിയ്ക്കറിയാവുന്നത്,
ഈ കുരിശിന്റെ നാലതിരുകള്‍ മാത്രമല്ലോ.....!